Chiny, kuchnia chińska, dania chińskie, zabytki w chinach

Kotlina Turfańska to dolina, która od strony wschodniej graniczy z pustynią Gobi. Na jej środku znajduje się jezioro Ajdingkol, w jej części zachodniej znajduje się depresja. W swoim najniższym punkcie sięga ona 155 m p.p.m. W całej Azji Centralnej nie ma miejsca, które byłoby położone niżej. Dzięki swojemu położeniu, w kotlinie Turfańskiej mamy do czynienie z bardzo dużą dobową amplitudą temperatur. Miejscowa ludność zwykła mawiać: „Rano futro, w południe podkoszulek". Region ten stał się znany na całym świecie, kiedy to grupa archeologów znalazła tutaj skamielinę sporych rozmiarów nosorożca. Była ona zakopana w ziemi przez ostatnie 24 miliony lat.

W znajdującej się w północnej części kotliny oazie wybudowano miasto Turfan. Słowo „turfan” po turecku znaczy tyle co „ziemia pełna bogactw”. Nazwa ta nawiązuje zapewne do tego, że w dawnych czasach przebiegała tędy trasa Jedwabnego Szlaku, zaś miasto było zwornikiem pomiędzy Europą a Mongolią i Chinami. Było to niegdyś centrum gospodarcze i militarne całych zachodnich Chin. W dzisiejszych czasach w Turfan bujnie rozwija się rolnictwo. Miejscowa ludność uprawia przede wszystkim arbuzy, winogrona i bawełnę. Szczególnie winogrona mają ogromne znaczenie dla gospodarki regionu. Turfan jest nawet nazywany „krainą winogron”. Głównym towarem eksportowym są tzw. „damskie paluszki”, czyli nie posiadające pestek białe winogrona.

To, że właśnie tutaj ludzie żyją z rolnictwa wydaje się być czymś na pierwszy rzut oka bardzo dziwnym. Zwłaszcza jeżeli uświadomimy sobie, że roczna suma opadów w tym regionie nie przekracza 16 mm, podczas gdy w ciągu roku paruje 300 mm. Jak to jest możliwe? Otóż Turfan zaopatrzony jest w fenomenalny system irygacyjny. W mieście znajduje się 1100 podziemnych studni, które są połączone z podziemną rzeką. Tworzą one system irygacyjny o łącznej długości przekraczającej 500 km. W najdłuższej studni, mającej długość około 8 km, znajduje się 300 otworów.

W mieście można zobaczyć sporą liczbę zabytków. Należą do nich m.in. dawne księgi oraz jedwabie. Można tu także obejrzeć Starożytne Grobowce Astana, a także meczet Sugong, nazywany również „Emin”. Nieopodal miasta znajdują się Groty Tysiąca Buddów oraz, znane z powieści „Wędrówka na zachód”, Płomienne Góry. Groty Tysiąca Buddów słyną ze swoich malowideł naściennych, tematycznie nawiązujących do historii buddyzmu.