Chiny, kuchnia chińska, dania chińskie, zabytki w chinach

Mudu, małe miasteczko o długiej historii, leży pomiędzy, znajdującym się na północnym wschodzie miastem Suzhou, a znajdującym się na jego południowym zachodzie jeziorze Taihu. Nazwa „Mudu” znaczy po chińsku tyle co „rów z drewnem”. Jest ona związana z opowieścią o władcy państwa Wu, królu Fuchai. W dowód miłości do jednej ze swoich kochanek, o imieniu Xishi postanowił on wybudować pałac. Xishi jest jedną z czterech kobiet, które zasłynęły w historii Chin, jako niebywałe piękności. Drewniany budynek stanął na górze Lingyan. Podobno był on tak ogromny, że do jego budowy zużyto ogromne ilości drewna. W tych czasach najdogodniejszą formą jego transportu był spław rzeką. Legenda głosi, że pewnego dnia sprowadzono naraz aż tyle drewna, że spowodowały one blokadę okolicznych strumieni i rzek.

W końcu jednak pałac wybudowano i Xishi stała się jego stałą lokatorką. Jak głosi legenda była ona tak piękną, delikatną i wspaniałą kobietą, że nawet woda, która pozostawała z jej kąpieli charakteryzowała się cudownym zapachem. Z tego powodu Xiangxi, strumień, który wypływa z podnóża góry Lingyan, bywa nazywany do dziś „pachnącym strumieniem”.

Xiangxi jest jedną z rzek przepływającą przez Mudu. W centrum miasteczka spotyka się ona z Xujiang i od tego miejsca ich nurty stapiają się w jeden. Xijang była kiedyś sztucznym akweduktem, którego celem było połączenie rzeki Jangcy z jeziorem Tai.

Najbardziej znaną częścią Mudu jest ulica Shantang, która biegnie wzdłuż rzeki. Jest to tętniąca życiem ulica handlowa. Podczas naszej przechadzki możemy skosztować miejscowego specjału – ciasteczka nadziewanego dżemem z głożyny, nazwanej przez miejscowych „jujuba”. To ciasteczko to Qianshengyuan. Ma ona specyficzny smak i aromat. Jest bardzo miękkie, a jednocześnie niezwykle kruche. Możemy, na przykład, wstąpić do miejscowego teatru i zamówić sobie herbatę oraz Qianshengyuan i przy okazji obejrzeć  przedstawienie miejscowej trupy teatralnej.

Przemierzając Shantang mijamy stragan za straganem. Ale nie tylko. Po drodze możemy zobaczyć również wspaniałe dzieła architektury chińskiej: dom Hngyingshan, czy ogród rodziny Yan. To ostatnie miejsce powstało prawdopodobnie za czasów panowania dynastii Qing. Swoją nazwę zawdzięcza on rodzinie Yan, która była znana w całych Chinach ze swojej działalności dobroczynnej.