Ciekawe miejsca

Drukuj

Szanghaj to jedna z największych i najnowocześniejszych metropolii na świecie. To ponad szesnastomilionowe miasto jest celem licznych podróży biznesowych, ale równie często turystycznych. Przez cały rok można spotkać tu nieprzebrane rzesze zwiedzających. Dlatego też baza noclegowa Szanghaju jest bardzo rozbudowana – zalicza się ono do miast, które mają najwięcej i najlepsze hotele w Chinach. Dla osób, które chciałyby odkryć kulturę Chin, zachęcamy do rezerwacji hotelu w Szanghaju. Co więcej, Szanghaj to także centrum kulturalne i ekonomiczne oraz kolebka nowoczesnych Chin. W końcu, Szanghaj jest kolebką chińskiego kina. To w tym mieście nakręcono pierwsze Chińskie filmy.

Szanghaj_017_chinska-org

Nazwa miasta to zlepek dwóch słów: „shang” oraz „hai”. Pierwsze z nich oznacza „na”, zaś drugie „morze”. Całą nazwę jednakże interpretuje się najczęściej, jako „najdalszy zasięg morza”. Nie jest to jedyny sposób, w jaki ludzie mówią o tej metropolii. Przybywający tutaj turyści nazywają je również „Paryżem Wschodu”, „Królową Orientu”, a nawet czasami „Azjatycką Prostytutką”.

Drukuj

Kraj Yongding znajduje się obecnie pod jurysdykcją prowincji Fujian. Jest to teren zamieszkiwany głównie przez lud Hakka. Hakka, nazywani również „Chińczykami Han”, to grupa etniczna żyjąca w południowej części Chin oraz w Tajwanie.

Jest to lud, który najbardziej różni się od innych grup etnicznych, żyjących na terenie Chin. Do głównych atrakcji turystycznych Yongding należą budowle gliniane, które bywają nazywane również „Gliniane Domy Hakka”. Jest ich tutaj ponad 4 tysiące. Większość z nich ma kształt  kwadratów, w których centrum znajdują się zamknięte dziedzińce.

Część domów ma jednak kształt okręgów. Taki kształt został wymuszony przez niesprzyjające otoczenie, w którym musieli żyć mieszkańcy tych terenów. Osady budowane na wschodzie kraju były narażone na ataki piratów z Japonii. Częste były również wśród Hakka wojny klanowe i wewnątrz plemienne. Nie dziwi zatem fakt, że budowane przez nich domostwa przypominają raczej forty, niż budynki mieszkalne. Ich ściany mają grubość do 1,5 metra.

 

Budynki tego rodzaju były nazywane przez Hakka „tulou”. Jest to zlepek słów „tu” - ziemia, „lou” - budynek. Każdy budynek, przynależący do danej osady, nosi odpowiednią nazwę, która jest związana z hierarchią i rolą jaką on pełni. Wewnątrz zawieszono tablice ze specjalnymi inskrypcjami, informującymi o przeznaczeniu danego budynku. Przykładem może być tutaj budynek Zhencheng. Jego nazwa to zlepek dwóch słów: „zhen”, czyli prawo i dyscyplina, „cheng”, czyli pomyślność w działaniu. Budynek miał świadczyć o bogactwie i sukcesie rodziny Lin. Został postawiony w 1909 roku.

Vis-à-vis Zhengcheng umieszczono Muzeum Glinianych Posągów. Z kolei za Zhencheng znajduje się inny, dużo starszy od niego budynek Fuxin. O jego wieku świadczy bardzo prosta konstrukcja oraz fakt, że do jego budowy nie użyto kamienia. Z Fuxin sąsiaduje budynek Yucheng.

Jednak najbardziej znanym i cenionym przez wszystkich domostwem jest Chengai. Jest on idealną egzemplifikacją klasycznego stylu architektonicznego ludu Hakka. Często można zobaczyć go na znaczkach pocztowych i pocztówkach. Jest to ogromna budowla w skład której wchodzi 400 pokojów. Kiedyś mówiło się, że nowy lokator, który się tutaj wprowadzi potrzebuje aż dwóch lat, do tego aby poznać pozostałych lokatorów. Nic dziwnego, może tutaj mieszkać naraz prawie 600 osób.

Rośliną, która jest tradycyjnie uprawiana w tym Yongding od ponad 400 lat jest tytoń. Dzięki panującym tutaj warunkom klimatycznym jest on zawsze bardzo wysokiej jakości. Na całym świecie znana jest fabryka  Sunrise Tobacco Process Eąuipment w Hong-keng. Należy ona do rodziny Lin.

Drukuj

Nanping to niewielka – obecnie ma ona około 1000 mieszkańców – osada, znajdująca się w prowincji Anhui. W pobliżu, na południowy wschód od miasteczka, znajduje się góra o takiej samej nazwie.

W miasteczku znajduje się aż 36 studni. To spora liczba jak na  tak maleńką osadę. Jeszcze większe wrażenie robi fakt, że mimo niewielkich rozmiarów, lepiej  nie zapuszczać się w miasteczko bez przewodnika. I nie jest tak dlatego, że jego mieszkańcy są niebezpieczni. Wręcz przeciwnie, są bardzo mili i uprzejmi. Jednakże w plątaninie 72 uliczek – z których najdłuższa ma 100 metrów długości, zaś najkrótsza 20 metrów - raczej nietrudno się całkiem pogubić.

 

Rozwój osady związany był z rodziną Ye, która przeniosła się tutaj z  Baimashan na przełomie XIII i XIV wieku. Zaczęła ona rywalizować z innymi rodzinami. Ta rywalizacja pomiędzy rodzinami Ye, Cheng i Li doprowadziła do powiększenia się oraz wzrostu bogactwa Nanping.

W miasteczku znajduje się aż osiem świątyń. Niektóre z nich to świątynie rodzinne. Warto odwiedzić przynajmniej jedną z nich, np. zbudowaną za czasów panowania władców z dynastii Ming świątynię Xuzhitang, która jest świątynią przodków rodziny Ye. Na jej bramie wejściowej można podziwiać kilka zabytkowych emblematów.

W dawnych Chinach emblematy były symbolami nadanych przez cesarza wysokich stanowisk urzędniczych. Co ciekawe, chwała szacunek, które towarzyszyły komuś, kto takim emblematem został obdarowany dotyczyły nie tylko niego, ale również wszytskich jego potomków. Emblematy wyryte na bramie głównej są zatem symbolem znaczenia i estymy jaką cieszyła się rodzina Ye w Nanping.

Na przeciwko świątyni przodków rodziny Ye znajduje się ogród Xiyuan zbudowany pod koniec XVIII wieku, który został opisany przez pisarza Yao Nai. Miał się on składać z czterech części. W każdej z nich uczono dzieci w różnym wieku. Niestety w chwili obecnej ogród jest zrujnowany. Innym znanym ogrodem jest ogród Bancun.

Powstał on na przełomie XIX i XX wieku, kiedy cesarzem był Guangxu. Ogród został ufundowany – podobnie jak wiele innych budynków – przez członków rodziny Ye.

W założeniu miał służyć dzieciom kupca Ye Zhizhang do wypoczynku i lektury. W ogrodzie wyryto następujące słowa: „Radosna lektura w ciszy pozwala zapomnieć o bogactwie i sławie. Spacer po parku jest lepszy od jedwabi i atłasów".

Drukuj

Changting to miasto leżące w pobliżu granic trzech prowincji Fujian, Guangdong oraz Jiangxi. Administracyjnie przypisane jest jednak do tej pierwszej, jako jej południowo-zachodnia część. Miasto otoczone jest ze wszystkich stron górami. Płynie przez nie najdłuższa rzeka – mająca długość 285 km – prowincji Fujian, rzeka Ting. Samo słowo „ting” znaczy „płaski obszar nad wodą”. Jego obecność w nazwie miasta Changting świadczy o wadze, jaką Chińczycy przypisywali słowom, których używali na określenie różnych miejsc.

 

W  Changting mieszka spora społeczność złożona z potomków ludu Hakka. Są oni spadkobiercami ludu Yue, który mieszkał na tych terenach ponad 4000 lat temu. Lud ten został podbity w wyniku rozrastania się państwa chińskiego. Na terenie miasta można zobaczyć sporo zabytków związanych z kulturą ludu Hakka. Jest to świadectwo tego, że na długo przed przybyciem w te rejony chińczyków, istniała tutaj sztuka architektoniczna na wysokim poziomie oraz kultura. Za przykład niech służy w tym miejscu pałac Tianhou. Jest to zespół budynków, zbudowanych wokół centralnej osi. Dzięki temu ich rozkład zachowuje doskonałą symetrię. Warto znowu zwrócić uwagę na znaczenia nazw w kulturze dalekowschodniej. „Tianchou” to imię bogini morza. Z tego powodu jej imię nosiły zazwyczaj miasta budowane w bezpośredniej bliskości morza. Jak jednak wiadomo, Changting nie leży nad morzem. Dlaczego zatem to właśnie tutaj postanowiono zbudować pałac o takiej nazwie? Odpowiedzią na to pytanie jest fakt, że dla ludu Hakka rzeka Ting była najważniejszą rzeką w całych Chinach.

 

Najważniejsze dzielnice i ulice Changting powstały za panowania cesarzy z dynastii Tang, Song i Ming. Głównym materiałem budulcowym było wtedy drewno. Powstała zatem wtedy duża liczba drewnianych pałaców i pagód. Budynki uszczelniano za pomocą gliny. Charakterystyczną cechą architektury tego okresu było to, że ulice brukowano kostką. Były one bardzo szerokie. W niektórych miejscach  ulice Changting mają prawie 8 metrów szerokości.

 

Spośród licznie zgromadzonych tutaj budynków na pewno warto zobaczyć pagodę Shuangyin. Znajduje się w niej niezwykła studnia, a właściwie dwie studnie, które zostały ze sobą połączone ponad 1000 lat temu. Inskrypcja wyryta na ścianie pagody mówi o tym, że została ona zbudowana po to, by strzec bezcennej wody pitnej. Inną atrakcją jest dwupiętrowy pawilon Yumdang.

Drukuj

Xidi to wioska leżąca na terenie prowincji Anhui, w środkowo-wschodniej części Chin. Jest to niewielka osada, zajmująca powierzchnię nie większą niż 210 km2, z liczbą stałych mieszkańców poniżej 1000. Mimo tego, jest to miejsce godne odwiedzenia. Xidi razem z wioską Hongcun należą do Starożytnych Wiosek Południowego Anhni, które zostały w 2000 roku wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa Przyrodniczego i Kulturalnego UNESCO.

 

Xidi_001_chinska-org

W Xidi znajduje się ponad 120 zabytkowych domostw, które zostały zbudowane za czasów panowania dynastii Qing. Są to najczęściej duże zespoły mieszkalne. Każdy składa się z wewnętrznego dziedzińca, w kształcie kwadratu, do którego prowadzi drewniana brama oraz pawilonu głównego, który był częścią mieszkalną domostwa.

 

Xidi_002_chinska-org

Osada powstała w XI wieku n.e. Nazywała się początkowa „Xichuan”, co znaczy „zachodnia rzeka”. Rozwój i rozbudowa wioski, w okresie od XIV do XIX wieku, były związane z działalnością rodziny Hu. Członkowie tej rodziny zaczęli pod koniec XV wieku trudnić się kupiectwem. Interesy szły im naprawdę świetnie. To dzięki ich staraniom powstało wiele budynków użyteczności publicznej. Swój szczyt rozwoju i dobrobytu wioska osiągnęła na przełomie XVIII i XIX wieku. Liczyła ona w tych czasach ponad 600 domostw.

 

Xidi_005_chinska-org

Było to związane również z tym, że rejon ten – z powodu swojego położeniu – był oszczędzany zarówno od katastrof naturalnych jak i od wojen oraz różnych zaraz, które nawiedzały wtedy okoliczną ludność. Dzięki temu, architektura tutejszych budynków została zachowana. Wyglądają one dokładnie tak samo, jak 300 i więcej lat temu. Większość domów to tradycyjne chińskie budynki mieszkalne: beżowe fasady oraz dachy pokryte niebieską dachówką z charakterystycznymi, sporych rozmiarów okapami.

 

Xidi_006_chinska-org

Czymś co jest charakterystycznym dla Xidi są bramy memorialne. Każda z nich liczy sobie po kilka wieków. Bogato rzeźbiona brama imienna Hu Wenguanga, mająca wysokość 13 metrów i szerokość około 10 metrów do dziś budzi zaciekawienie i zachwyt przyjezdnych.

Wioskę dzieli na  mniejsze części ponad 40 wąziutkich uliczek, które dzielą Xidi na mniejsze kwadratowe części. Miasteczko przypomina z lotu ptaka szachownicę, która jest przecinana dodatkowo przez dwa potoki.

Najlepsze potrawy:

Smażona pierś kurczaka z włoskimi orzechami

Składniki: 1 duża pierś kurczaka (ok. 500g) 150 g orzechów włoskich (lub migdałów w… Czytaj więcej..
zupa_won-ton2

Kuchnia

Kuchnia chińska to zbiorcza nazwa wszystkich zwyczajów kulinarnych ludów mieszkających w… Czytaj więcej..

Wołowina smażona po syczuańsku

Składniki: 1/2 kg polędwicy lub zrazówki wołowej 1 mała cebula pocięta w półplasterki 1/2… Czytaj więcej..
Kurczak_na_ostro

Kurczak na ostro

Składniki: 1 cała pierś kurczaka (ok. 250 g) 1 cebulka dymka pocięta w 3 cm kawałki 3… Czytaj więcej..

Polecamy

Fasola mung, glony, tofu. Poznaj niecodzienne składniki kuchni azjatyckiej

Kuchnia azjatycka zyskuje na popularności wśród Polaków. Charakteryzuje się dużą… Czytaj całość..

Tajska sałatka

Tajscy kucharze są mistrzami w łączeniu subtelnych smaków w swoich potrawach. Tajska… Czytaj całość..

Używamy informacji zapisanych za pomocą cookies i podobnych technologii, w celach reklamowych i statystycznych. Pliki cookies są zapisane w pamięci Twojej przeglądarki. W przeglądarce internetowej możesz zmienić ustawienia dotyczące cookies. Dowiedz się więcej o naszej polityce plików cookies. Zamknij